Alliantie Schooltuinen
In de regio Brabant rijzen steeds meer schooltuinen uit de grond. Een positieve ontwikkeling vindt schooltuinaanjager Marieke Dekker. Maar waarschuwt ze: “Elke school gaat op eigen manier aan de slag, vaak op basis van een eenmalige financiële impuls. Wat ik samen met partners voor elkaar probeer te krijgen is meerjarige steun, waardoor je kwaliteitsschooltuinonderwijs krijgt.”
Samen met partners als gemeenten, provincie, NDE-Centra en moestuincoaches is Marieke als Jong Leren Eten makelaar al jaren bezig om schooltuinieren in haar regio te stimuleren. “Het is echt mijn persoonlijke passie. De basis van het onderwijs is leren rekenen en schrijven. Ik vind dat goed voor jezelf leren zorgen daar ook bij hoort. Bijvoorbeeld door je eigen voedsel te kweken. En dat leer je niet door het kijken naar een filmpje in de klas, maar door met je handen in de grond te zitten. Dan ervaar je die verwondering; hoe je uit een zaadje voedsel laat groeien dat je kunt opeten. Ik heb zelf jaren in de schooltuin gestaan en het viel me op dat zelfs ouders tegenwoordig niet meer weten hoe boerenkool of prei groeit. Ik wil daar verandering in brengen.”
Met hulp van onder andere de zogenoemde Regio Deal van het Rijk zijn er in Brabant al tientallen scholen geholpen met het starten van voedseleducatie en/of het aanleggen van een schooltuin. Met dit programma wil het Rijk samen met regionale partners de kwaliteit van leven, werken en wonen- dus het welzijn- in een regio voor langere tijd een impuls geven. “Wat vooral belangrijk is, is dat het niet een eenmalige impuls is, maar een meerjarenprogramma, waarbij we aan de scholen vragen na te denken over hoe ze het schooltuinonderwijs structureel gaan opnemen in hun curriculum.”
Waar Marieke zich nu vooral op richt is op het verhogen van het aantal schooltuinen en vooral de zichtbaarheid ervan vergroten. “Als je als gemeente overal initiatieven ziet ontstaan, dan wil je niet achterblijven. Wat je vaak ziet is dat een gemeente niet goed weet onder welke domein schooltuinieren valt. Klimaat/duurzaamheid voelt logisch, maar het past ook prima onder gezondheid. Het is niet voor niets dat we bij Jong Leren Eten “groen” en “wit” met elkaar combineren. Dat schept veel meer mogelijkheden.
Omdat onze regio zo ontzettend groot is, focussen we voor nu op scholen en gemeenten die interesse hebben in schooltuinieren of die al gestart zijn, maar tegen uitdagingen aanlopen. Ik probeer als schooltuinaanjager vragen op te lossen en beperkingen weg te nemen. Onder andere de gemeenten Breda en Helmond hebben het schooltuinieren in hun beleid opgenomen.”
De grootste uitdaging is het schooltuinieren structureel krijgen. “Samen met ondersteuners zoals moestuincoaches blijven we werken aan meer samenwerken met alle partners, bijeenkomsten organiseren en een nog beter moestuinlesprogramma neerzetten. Samen met het lokale NDE- netwerk zijn we ook continu bezig met het koppelen van die moestuincoaches- maar bijvoorbeeld ook klasseboeren- aan scholen die openstaan voor voedseleducatie en een schooltuin.
Ik ben heel erg trots op wat de door ons opgeleide moestuincoaches al bereikt hebben. Ze komen bij steeds meer scholen binnen. Sommigen kunnen zelfs al leven van dit werk als zzp-er. Het zijn echt ambassadeurs van het schooltuinieren geworden. Uiteindelijk wil je dat een schooltuin net zo vanzelfsprekend wordt als een gymzaal, met een vakdocent die kwalitatief schooltuinonderwijs kan geven.”